پرچم ایران علاوه بر آنکه مثل همه پرچمهای کشورها تجسم هویت ملی و تجلی علقه های میهنی ست واجد مولفه های دینی غلیظ و عبارات توحیدی ناب است. پرچم ایران تجاوب نمادین یک ملت به جمله بی نظیر نبوی در دعوت تودگانی

" قولوا لا اله الا الله تفلحوا " است. نشان‌نوشته‌ی الله در کانون پرچم مقدس ایران قرار گرفته است و پرچم ما را یک نماد توحیدی و وحدانی کرده است. نقش دایره‌وار این نشان، که بیان‌گر روح معنوی و آسمانی آن است، ذکر لا اله الا الله را در دل خود نهفته است. لا اله الا الله شعار توحیدی همه‌ی مسلمین است و شعائر مسلمین همه اذکار الهی‌اند؛ خاصه امت مسلمان ایران.اکنون این ذکر لسانی با پرچم گردانی به ذکر عملی تبدیل شده است.

مردم مسلمان ایران با این پرچم دو پیوند هویتی مکمل دارند: یک پیوند که نماد وطن‌ است و دیگری نماد معتقدات هزار و چهارصد ساله‌ای که سیر توحیدی این ملت را به سوی مقصد کمالی انسان، الله جلّ و علا تعریف می‌کند.همان نظریه "خدمات متقابل اسلام و ایران" استاد مطهری.همان "ای ایران بخوان" شب عاشورای بیت رهبری. به تعبیر تاویلی دیگر، این بیرق سه‌ رنگ، از یک سو با مبانی و خاستگاه تاریخی این مردم در پیوند است و از سوی دیگر با غایات متعالی ایشان.مردمی با مولفه های صلح سفید و نبرد سرخ و عقل سبز.

این پرچم تنها نماد یک هژمونی سیاسی چهل پنجاه ساله نیست. بلکه همه‌ی هویت، فرهنگ و تاریخ قوم ایرانی در آن متجلی است.

جمهوری اسلامی عصاره‌ی تام هویت فرهنگی قوم ایرانی است و سّر پایداری آن هم به ریشه‌ی عمیقی که در خاک هویت تاریخی ایرانیان دارد بازمی‌گردد . جمهوری اسلامی با فرهنگ توحیدی مردم خود هم‌ریشه است و این حقیقتی است که بر دشمنان و معاندان بسیار ناگوار می‌آید. آن‌ها همیشه بر طبل جدایی مردم ایران از هویت اسلامی کوفته‌اند و تقلا کرده‌اند تا انفکاک میان اسلام و ایران را القا کنند و البته نتوانسته اند و نخواهند توانست. پرچم گردانی ، ایرانی ترین، اسلامی ترین ، معنوی ترین و توحیدی ترین کار ملت ما در این شبهای نورانی ست.