پشت صحنه یک خیزش مردمی در گفتگو با رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی مازندران؛
راز ماندگاری یک میدان برای مقاومت
رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی مازندران با تشریح ابعاد مدیریتی، فرهنگی و مردمی میدان امام حسین(ع) ساری، رمز ماندگاری این تجمع را در تلفیق بصیرت مردمی، مدیریت منسجم، نقشآفرینی هیئات و موکبها و روایتسازی رسانهای دانست.
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ» میدان امام حسین(ع) ساری در ۱۰۰ روز اخیر به یکی از مهمترین کانونهای تجمع مردمی در حمایت از رهبر معظم انقلاب، جبهه مقاومت، رزمندگان اسلام و اعلام وفاداری به رهبر شهید و آرمانهای انقلاب اسلامی تبدیل شد.حضور مستمر اقشار مختلف مردم، هیاتهای مذهبی، جوانان، خانوادهها و گروههای مردمی در این میدان، فضایی کمنظیر از همدلی، بصیرت و حمایت اجتماعی را رقم زد.در همین راستا، حجتالاسلام علیاصغر اصغری رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی مازندران و یکی از مدیران اصلی میدان امام حسین(ع) ساری در تجمعات شبانه در گفتگویی به تشریح ابعاد مدیریتی، فرهنگی و اجرایی این حرکت مردمی پرداخت.
بلاغ: نقش شما در میدان امام حسین(ع) ساری چه بود و چه مسئولیتهایی را برعهده داشتید؟
اصغری: مهمترین مسئولیت ما طراحی کلان، راهبری و ایجاد انسجام میان دستگاههای حاکمیتی و نیروهای مردمی بود. بخش عمدهای از فعالیتها شامل صدور مجوزها، مکاتبات رسمی، رفع موانع اداری، طراحی برنامهها و کنداکتورهای اجرایی، نظارت بر محتوای سخنرانیها، هویت بصری و تولیدات رسانهای میدان میشد.تلاش کردیم ظرفیتهای استانی برای پشتیبانی لجستیکی، امنیتی و فرهنگی بهصورت هماهنگ به کار گرفته شود تا پیام حمایت قاطع مردم مازندران از رزمندگان جبهه مقاومت، خونخواهی شهدای عزیز و لبیک به فرمان رهبر معظم انقلاب به بهترین شکل مخابره شود.
بلاغ: چه عواملی موجب شد این حضور مردمی به یک تجمع مستمر و ماندگار تبدیل شود؟
اصغری: سه عامل در این موضوع نقش اساسی داشت. نخست، بصیرت و غیرت دینی مردم بود که با درک شرایط حساس کشور و منطقه، احساس مسئولیت کردند. دوم، طراحی عملیات فرهنگی مستمر بود؛ بهگونهای که هر شب برنامهها با حضور سخنرانان، مداحان، راویان و تولیدات رسانهای جدید برگزار میشد و از تکراری شدن فضا جلوگیری میکرد. عامل سوم نیز شبکهسازی اجتماعی بود؛ میدان به محلی برای دیدار، همافزایی و شکلگیری هویت جمعی نیروهای انقلابی تبدیل شد و همین موضوع مردم را هر شب به میدان میکشاند.
بلاغ: مدیریت و هماهنگی میدان به چه شکل انجام میشد؟
اصغری: برای این منظور یک قرارگاه عملیاتی مشترک تشکیل شد. هر روز پیش از آغاز مراسم، جلسات هماهنگی مبتنی بر ارزیابی شب قبل برگزار میشد. این قرارگاه دارای کمیتههای تخصصی در حوزههای امنیت، ترافیک، رسانه، مستندسازی، پشتیبانی، موکبها و محتوا بود و هر بخش وظایف مشخصی را برعهده داشت. در عین حال، هماهنگی کامل میان همه کمیتهها برقرار بود.
بلاغ: چه گروهها و کنشگرانی در شکلگیری و تداوم این حرکت مردمی نقش داشتند؟
اصغری: هستههای جوان مردمی و هیئات مذهبی مهمترین موتور محرک میدان بودند و شور و نشاط برنامهها را تأمین میکردند. نیروهای انتظامی، بسیج و پلیس راهور نیز نقش مؤثری در تأمین امنیت، نظم و مدیریت ترافیک داشتند.خیرین و صاحبان موکبها مسئولیت پشتیبانی و خدماترسانی را برعهده گرفتند و فعالان رسانهای و طراحان گرافیک نیز توانستند این حرکت را از یک تجمع محلی به یک پیام ملی و حتی بینالمللی تبدیل کنند.
بلاغ: موکبها چه تأثیری در پویایی میدان داشتند؟
اصغری: موکبها صرفاً محل توزیع چای و غذا نبودند، بلکه پایگاههای ترویج فرهنگ ایثار، محبت و همدلی محسوب میشدند و حضور موکبها فضای میدان را به حال و هوای پیادهروی اربعین نزدیک کرده بود.این خدمات موجب ماندگاری بیشتر مردم، افزایش تعامل میان خانوادهها و حضور گسترده کودکان و نوجوانان شد و از سوی دیگر، بستری برای خدمترسانی مسئولان به مردم نیز فراهم شد.
بلاغ: مهمترین چالشها و آسیبهای میدان چه بود؟
اصغری: یکی از چالشهای اصلی، فرسایش نیروی انسانی به دلیل فعالیتهای شبانهروزی بود که ضرورت شیفتبندی دقیقتر نیروها را نشان داد. مسئله دیگر مدیریت صوت و ترافیک و رعایت حقوق ساکنان و کسبه اطراف میدان بود. همچنین در شبهای ابتدایی، برخی ناهماهنگیها میان گروههای خودجوش وجود داشت که با تمرکز مدیریت در قرارگاه مرکزی برطرف شد.
بلاغ: مهمترین تصمیم مدیریتی شما برای تثبیت میدان چه بود؟
اصغری: مهمترین تصمیم، تغییر رویکرد از تصدیگری دولتی به تسهیلگری حاکمیتی بود. شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی را مجری مستقیم همه امور قرار ندادیم، بلکه این شورا نقش پشتیبان و حامی را ایفا کرد. اجرای برنامهها، تولید محتوا و مدیریت صحنه را به جوانان، هیاتهای مذهبی و شبکههای مردمی سپردیم و همین موضوع موجب افزایش مشارکت و احساس تعلق عمومی شد.
بلاغ: سازوکار مدیریتی میدان بر چه مبنایی شکل گرفته بود؟
اصغری: ما از یک مدل مدیریت ترکیبی بهره گرفتیم از ظرفیت هیئات و موکبها برای جلب مشارکت مردمی، از نظم و انسجام بسیجی برای سازماندهی نیروها و تأمین امنیت و از ساختارهای رسمی و شورایی برای انجام امور اداری، حقوقی و پشتیبانی استفاده شد و این ترکیب توانست کارآمدی بالایی ایجاد کند.
بلاغ: هماهنگی میان موکبها، رسانهها، بسیج، خیرین و سایر بخشها چگونه برقرار میشد؟
اصغری: برای هر بخش مدیر میدانی مشخصی تعیین شده بود و همه مدیران در یک شبکه ارتباطی مستمر فعالیت میکردند. هیچ موکبی بدون هماهنگی کمیته پشتیبانی فعالیت نمیکرد و هیچ محتوایی نیز بدون تأیید کمیته رسانه و محتوا روی صحنه اجرا نمیشد و همچنین نقشه جامع میدان هر شب در اختیار همه عوامل قرار میگرفت.
بلاغ: چه حمایتهایی به موفقیت میدان کمک کرد و چه مواردی آسیبزا بود؟
اصغری: حضور بیتکلف خانوادههای معظم شهدا، جانبازان و ایثارگران، نماینده ولیفقیه در مازندران، استاندار، علما و سایر مسئولان استان تأثیر بسیار مثبتی در تقویت روحیه مردم و خادمان داشت و در مقابل برخی بروکراسیهای اداری در روزهای نخست، از جمله آسیبهایی بود که برطرف شد.
بلاغ: اگر قرار باشد این تجربه در آینده تکرار شود، چه توصیههایی دارید؟
اصغری: نخست اینکه پیوست رسانهای باید بسیار جدی گرفته شود، زیرا در جنگ شناختی امروز، روایت یک میدان از خود میدان مهمتر است. دوم، وحدت فرماندهی در پشت صحنه و تنوع مردمی در صحنه است؛ باید مردم و تشکلها دیده شوند اما مدیریت واحد وجود داشته باشد. سوم نیز داشتن سناریوهای جایگزین و آمادگی برای شرایط مختلف است؛ چرا که تجمعات مستمر همواره با چالشهای پیشبینینشده مواجه هستند و مدیران باید بر اساس داده و ارزیابی مستمر تصمیمگیری کنند.
گفتگو: یاسر معافی